user_mobilelogo

Verhalen die blijven hangen

Oh wat was dat fijn afgelopen donderdag 20 mei en vrijdag 21 mei. Met een groepje nieuwsgierige mensen die proberen een nieuw onderdeel van het coaching ambacht te leren. Een zeer gedreven docent die met veel flair en humor de kneepjes van het provocatief coachen bijbrengt. Oh ja het lijkt alsof we allemaal  vrij hopeloze gevallen zijn, een kleine knipoog naar het boek U lijkt mij een vrij hopeloos geval. Veel doen, veel oefenen en zeker veel lachen om onze eigen verbazing en misschien wel oordelen. Maar wat werkt dat bevrijdend gewoon vragen wat is nou het probleem? Gewoon zeggen, maar uw probleem is toch hartstikke mooi? Heerlijk die ongedwongenheid, die kindse nieuwsgierigheid en die speciale aandacht voor je cliënt. Het is in het begin wel even schrikken, 'dat kun je toch niet zeggen, dat kun je toch niet doen?" Maar het kan en het werkt snel, heel snel en ik kijk uit naar de volgende lessen.

 

Soms zijn er dagen dan lijkt er geen eind aan de stroom binnenkomende e-mails te komen. Tegenwoordig is de dagelijkse stroom e-mail groter dan wat je vroeger ooit aan fysieke post in een week binnen kreeg. Handig dat e-mail, je tikt een tekstje, doet er wat documenten of foto’s bij en verzenden maar. Resultaat een eindeloze stroom aan informatie. Soms nuttige en soms totaal overbodig. Door de hoeveelheid mail die je krijgt kan het dus wel eens gebeuren dat er berichten bij aanwezig zijn, die je juist wel wenst te lezen maar deze gewoon over het hoofd ziet.

 

Zo kreeg ik de afgelopen paar weken een aantal berichten van zowel een Nederlandse als wel een Belgische organisatie. Voor beide heb ik in het verleden wel eens workshops mogen geven en daarbij van de geweldige ambiance mogen genieten, Ik heb er prachtige contacten opgedaan met toffe mensen en zelf ook van de door anderen gegeven workshops mogen leren en in onderdompelen. Nu wij al een jaar zijn overgeleverd aan de gevolgen van een virus, kun je jezelf haast niet meer voorstellen hoe het is om met meerdere mensen samen te komen en een aantal dagen in de open lucht allerlei activiteiten te ondernemen. Hoe je samen kunt zijn zonder de hectiek van de wereld om ons heen. Dus ja deze aan de aandacht ontsnapte e-mail had ik dus zeker wel willen lezen en gelukkig ik heb het dan ook gedaan. Maar wat eigenlijk nog mooier is en waar ik ook super veel zin in heb is om dit jaar weer eens een paar leuke workshops te geven. Eentje is al eerder bedacht en uitgevoerd, het is een ludieke combinatie van boksen, sparren, grenzen aftasten en mindfulness oefeningen en alsof dat nog niet leuk genoeg is doen we om het geheel af te maken er ook nog eens een schepje pittige vraaggesprekjes over heen.

 

Nieuw in deze ronde gaat worden is; net als Parcival en de Visserkoning om reis te gaan en op zoek te gaan naar je lotsbestemming. Tijdens deze reis ontmoet je je beperkende overtuigingen die je ervan weerhouden om werkelijk te doen waar je ooit voor op deze wereld bent gekomen.

 

Yes mijn aanmelding voor deze zomer ingestuurd, hopelijk wordt dat vaccineren een beetje doorgezet zodat we tegen die tijd ook werkelijk weer wat mogen. Ik moet zeggen ik heb er nu al zin in.

 

Oh ja dat van die overtollige e-mail? Ctrl-A Del schijnt goed te helpen, iemand daar ervaring mee?

Het zal niemand zijn ontgaan maar afgelopen weekeinde was er ijs, sneeuw, een winterzonnetje, kinderen met sleeën en schaatsers op het ijs. Kortom geweldig omstandigheden voor vreugde en een goed gevoel. En net als zovelen met mij zal dat geen overbodige luxe zijn op dit moment. In deze voor veel mensen een onzekere en onduidelijke periode ligt er een groot gevaar van onzekerheid op de loer. Onzeker over een toekomst, onzeker over werk, relatie en onzekerheid over jezelf. Ikzelf heb het volgens mij best lang volgehouden in deze krankzinnige periode. Er was weinig tot geen werk, geen inkomen en daarbij kwamen dan nog de vele beperkende maatregelen. Langzaam maar zeker begon het venijnige gevoel van onzekerheid als een dief in de nacht zich meester van mij te maken. En ik weet dat er samen met mij op dit moment vele dit gevoel zullen kennen. Voor mijzelf heb ik het afgelopen jaar een aantal beslissingen moeten nemen waar ik niet zo heel gelukkig mee ben. En dat maakt mij onzeker in mijn kunnen en het vertrouwen in mijzelf. En ik weet zeker er zal weer een eind aan gaan komen. Maar op het moment is dat nog niet zover. Mij geeft onzekerheid een gevoel van verlamdheid en faalangst. Ik wil het kunnen, ik moet het kunnen en mag daarbij geen fouten maken. En misschien herken je dit wel of anders één van de andere vormen onzekerheid.

 

Het eerste weekeinde van de avondklok is geweest en op een paar incidenten na is het blijkbaar goed en rustig verlopen. Het lijkt wel of er dit weekeinde een soort Oud en Nieuw viering is geweest, maar dan net even iets anders. Het nieuws vol met melding waar het wel rustig was en waar niet. 

Vooraf discussies over het nut en onzin van de regelgeving en associaties met een periode die de meesten van ons niet eens hebben meegemaakt. De avondklok is het zoveelste middel in de bestrijding van het virus, dat ons al zo lang in haar greep houdt. En dat laatste zal ook nog wel enige tijd zo blijven. 

Janus

Nog even en de eerste maand van het jaar 2021 is weer voorbij. Wist je trouwens dat de naam januari komt van de naam van de Romeinse god Janus?

Janus was tweekoppig en was de god van de doorgangen, het Romeinse woord voor deur 'ianua' is een afgeleide van zijn naam. De legende zegt dat Janus de stichter is van het maatschappelijke leven en de mens heeft verlost van de barbarij. En wist je trouwens dat de Romeinen eerst maar een kalender hadden voor tien maanden? Maart was de eerste maand van het jaar en december de laatste. De Romeinen beschouwden de winter als een maandloze periode en pas later werden de maanden januari en februari ingevoerd. Dat de Romeinen dit als een maand loze periode zagen snap ik wel een beetje. Tegenwoordig na de maand december die tegenwoordig geheel gevuld is met lichtjes, cadeautjes, vrolijke familiebezoeken komt de overgang naar een geheel vertilde periode van het begin van het jaar. Weliswaar is het al duidelijk merkbaar dat de dagen langer worden, maar de kou en sneeuw of regen zijn nog lang niet uit de lucht. De dagen zijn nog donker en kort en tegenwoordig spreekt men zelfs van een blue monday of te wel de deprimerendste dag van het jaar. Maar hoe kom je nu eigenlijk zo een stille maand als januari een beetje goed door? Eigenlijk is daar maar één woord voor; Focus!!