Nooit te oud voor iets nieuws

Vandaag was ik voor de derde maal op bezoek in een penitentiaire inrichting. Daarvoor was ik nog nooit in een dergelijke inrichting geweest. Overigens was ik daar niet op bezoek bij een bekende, ik was daar om een paar uur in de twee weken binnen deze instelling een kleine afdeling bij te staan. De werkzaamheden bestaan uit het begeleiden van gedetineerden met hun contacten in de buitenwereld. Denk daarbij aan verzekeringen, gemeentes, woningbouwverenigingen, enzovoort. Ingewikkeld? Nee dat niet. Interessant? Dat eigenlijk weer wel. Ikzelf ben jarenlang werkzaam geweest bij diverse bedrijven. Instituten met winst, verlies, verschillende afdelingen die met, tegen en bij elkaar langs werken. Het bijzondere is dat zo een PI eigenlijk niet veel anders is dan een bedrijf. Met dit verschil uiteraard dat de grootste afdeling er niet geheel vrijwillig verblijft. De directeur en plaatsvervanger, administratie inclusief back office, restaurateur, maatschappelijk werkers, bewakers en al het ander personeel doen dit voor hun brood. Maar de mensen waar het werkelijk om draait, de gedetineerden, die uiteraard niet. En toch is er een overeenkomst er bestaan samenhang en een bijbehorend doel. Tenminste voor zover ik als leek kan overzien. Gaat het er bij commerciële organisaties nog om het ontwikkelen en verkopen van een product en daarmee winst te maken. In een PI lijkt lijkt de winst te zitten in de confrontatie tussen dader en slachtofferschap een menswaardig bestaan en het weer loslaten. Maar misschien vergis ik mij en gaat het gewoon om vergelding, zoals gezegd ik ben een leek.

~ Het najaarsbestaan~

Het oogstfeest

De zomer is nu werkelijk voorbij maar we mogen nog wat nagenieten van een fijne nazomer of zoals het tegenwoordig ook wel wordt genoemd een Indian Summer. De herfst heeft zich met een paar fikse regenbuien en een enkele storm al aangekondigd. Maar toch is het jaar nog niet voorbij er resten ons nog een aantal maanden. De herfst is voor mij wel altijd het moment om te bekijken wat er is geoogst van het zaaigoed dat we aan het begin van dit jaar hebben uitgestrooid. En ondanks dit jaar nog niet ten einde is, is het wel een jaar waarvan ik nu al weet dat er voor mij veel is veranderd. Na tien jaar werkzaam te zijn geweest bij een werkgever is daar nu werkelijk een eind aangekomen. Per juni van dit jaar ben ik volledig zelfstandig werkzaam als coach en begeleider. En ik zou liegen als dat heel eenvoudig zou zijn gegaan. Ten eerste zijn er niet meer die collega's die je bijna dagelijks ziet. De werkomgeving veranderd compleet, niet meer een kantoor waar je naar toe kunt gaan. Maar ook niet meer het gevoel te hebben ergens bij te horen. Wij mensen definiëren ons vaak met de functie die wij uitoefenen of met de organisatie waarbij we werken. En ik ben heus niet anders daarin dan anderen. Nu was het de eerste maand nog best te doen de zomer stond voor de deur en er was nog genoeg werk te doen. Echter in juli brak de vakantie toch echt aan. Het leek wel of iedereen in Nederland spontaan gezamenlijk vakantie had geboekt. Een enorme stilte brak aan en de maand augustus was al niet veel beter. In september moest het echt beter gaan. En gelukkig dat ging het ook, niet de bekende storm, maar wel kwam de enthousiasme terug waarmee ik was begonnen. Er kwam een nieuwe website, super goede foto's en een geweldig nieuw logo zijn er gemaakt, waarover hieronder meer. Van het logo is weer een animatie gemaakt. Programma's aangescherpt, social media is gaan lopen. De site is dankzij de een Google internet marketing beter vindbaar. En ja nu komen er dus ook weer de klanten binnen. En dus ja:


miraclejpg






Het nieuwe Wunjo Logo

wunjojpg
Wauw wat ben ik blij met het nieuwe bedrijfsloge van Wunjo. Het is gemaakt door Dimitri Tzortzis van Immensa Artis.
Wunjo (ook wel Wynn) is de achtste rune van het oude Futhark. De klank is 'W'. Wunjo is de achtste en laatste rune van de eerste Aett. De rune betekent vreugde.
Deze rune heeft de vorm van een metalen windwijzer, zoals destijds gebruikt werd op Vikingschepen.


Coachend Leidinggeven

Mijn idee om een programma te gaan maken over dit onderwerp is uiteraard niet zomaar uit de lucht komen vallen. Van uitgeverij Nubiz, kreeg ik het boekje "De Coach Methode", geschreven door Michael Bungay Stanier. Een razend knap in elkaar geschreven boekje over een zeer ingewikkelde materie. Namelijk leiding geven. Stanier trainde meer dan 10.000 managers en leidinggevende in praktische coachingsvaardigheden. En in plaats van constant maar advies te geven leerde hij deze mensen om vragen te stellen. Zeven om precies te zijn. Simpele vragen die ervoor moeten zorgen dat teams en medewerkers juist lekkerder gaan lopen.
Al tijdens het lezen van het boekje snapte ik dat er met dit systeem als basis een mooi programma te maken moet zijn. En dat heb ik gedaan. De zeven vragen heb ik gebundeld en nog een aantal zaken van mijzelf aan toegepast om tot een geheel te komen die nu wordt aangeboden aan managers en leidinggevende. En de eerste recensies zijn veel belovend.